DECEMBER 2009

TILAPIA INTERNATIONAL FOUNDATION

T.I.F.: Groot in Kleinschaligheid

3

Van de bestuurstafel.

De T.I.F. heeft zich ook in 2009 weer ingespannen om de contacten met verschillende organisaties, werkzaam in de derde wereld, uit te breiden en te verdiepen.

De ontstane Financiële crisis mist echter zijn uitwerking in de derde wereld niet. Dit verdient de eerste aandacht. Een nieuwe vorm van “gemeenschapsopbouw” zal hier waarschijnlijk een goede manier zijn deze probleem aan te pakken. In de roerige tijden van weleer zijn in Nederland ook veel zaken begonnen met “onderlinge” verzekeringen. Dit is een vorm van onderlinge bijstand die wel hulp en geen schulden oplevert. Dus: help elkaar, dan zul je geholpen worden.

--------------------

We kenden al jarenlang, via o.m. bijeenkomsten, een Duitse organisatie (OPAM) die de ontwikkeling van het locale onderwijs wil verbeteren. Daar, waar nodig, stichten zij scholen en steunen zij de zgn. alfabetisering. Met hen is een afspraak gemaakt om bij die scholen ook visvijvers aan te leggen. Daarbij wordt dan tegelijk ervaring in de praktijk van de visteelt opgedaan. Deze samenwerking wordt door zowel de TIF alsook de OPAM als een grote vooruitgang gezien. Het bestaande contact met een in België gevestigde organisatie voor plattelandontwikkeling heeft het plan opgevat om daar, waar zij in de derde wereld ook werkzaam zijn, de visteelt in het programma te krijgen.

------------------

Verder is algemene informatie t.b.v. visteelt en –kweek verstrekt aan 8 personen die voor een plaatselijke instantie een project willen realiseren.

4

Diverse acties:

Kenya:

Een van de vrienden van T.I.F. heeft in West Kenya een klein perceel grond aangekocht. Hij wil zelf en ook samen met de omwonende dorpelingen de voedsel voorziening, en met name de kleinschalige visteelt, op een hoger peil

brengen. Als visteelt deskundige is de kans van slagen groot en de TIF wil hem daarbij graag steunen.

Gambia en Ghana:

Mevr. Martin uit Haarlem wil beginnen met de visteelt in Gambia en later mogelijk ook in Ghana. Ze heeft daar kinderen wonen en alle mogelijkheden zijn ruim aanwezig. Na uitgebreide besprekingen is zij eind November vol goede moed naar Afrika vertrokken. Gambia is o.m. het land waar de oprichter ooit begonnen is en we hopen op een goed vervolg.

Brazilië:

Begin 2009 vroegen enkele PABO studenten uit Rotterdam de TIF om meer informatie over de aanleg van vijvers en de kweek en teelt van de Tilapia-vis. Intussen is hun stage periode in Brazilië ten einde. Uit tussenliggende informatie blijkt dat ook een veelbelovend project een moeilijke start kan hebben. Zo werd er enkele keren materiaal voor de aanpassingen aan de vijver gestolen. Maar ze hebben door- gezet en juist voor hun vertrek eind oktober zijn de Tilapia visjes op het complex aangekomen.

5

Indonesië:

Van Dhr. G. Hilte kregen we de vraag: Hoe kom ik hier op Soemba aan pootvisjes?

Hij wil daar, en later ook verder in het land, proberen de kleinschalige Tilapia teelt uit te breiden.Gelukkig was er op Java een teler die aan de vraag kon en wilde voldoen. Een week later was de vis op z’n plaats Dhr. Hilte is al veel langer bezig om via diverse projecten hulp te bieden aan de lokale bevolking. De T.I.F. wil aan de nieuwe ontwikkeling gaarne bijdragen. Een verslag van wat zich hier en daarbij heeft ontwikkeld treft U verderop in deze Varia aan.

ALGEMEEN

In onze vorige Nieuwsbrief is uitgebreid ingegaan op de positieve ontwikkelingen in de Aquacultuur wereldwijd. In het juni nummer 2009 van National Geographic staat, onder naam “Is er genoeg eten?” een fundamentele analyse van de wereld voedsel voorziening. Naast interessante berichtgeving over vlees en graan productie en consumptie gaat het artikel ook in op de visteelt. Daarin staat dat voor de verhoging van de productie van gekweekte vis er een groeiende behoefte is aan visolie. Deze olie wordt weer gemaakt uit de bijvangst van de zeevisserij. Zo ontstaat er een spiraal die, door de al bijna leeggeviste zeeën, èn negatief èn bedreigend is voor de mens. Daarmee loopt ook de visteelt in de wereld een groot toekomstig risico.

De zee leeg en de visteelt loopt daardoor dan ook nog terug.

6

In de Nieuwsbrief (2008) werd o.m. opgemerkt dat in China de grootste producent van Tilapia vis is. Daar is, naast veel ervaring, ook hoge kwaliteit aan kennis op visteelt gebied. Een kennis ook die vooral duidelijk wordt door de grote inbreng van de Chinese deskundigen op de mondiale congressen over de visteelt. China is momenteel steeds meer actief in de derde wereld met o.m. ontwikkelingshulp. Het succes van vele Chinese projecten wordt vaak bereikt doordat dit land niet alleen geld geeft maar veelal ook de deskundigen en zelfs de uitvoerende mensen meestuurt. Een aanpak die het overwegen meer dan waard is..!

Tilapia in aqua cultuur op Java.

Dhr. Cees Baaij is, na enkele jaren heen en weer reizen, in 1999 definitief naar zijn geboortedorp Cimahi, nabij Bandung op Java teruggekeerd. Hij is daar in de regio eerst begonnen met Taman Icecream, een restaurant annex eethuis. Bij gebrek aan goede en voldoende vis is hij begonnen vis voor eigen gebruik te kweken.

Dr. J.E.M Scheerboom, bioloog, was bewonderaar van het werk en aanpak van de TIF en Pater Heijne en al 30 jaar donateur van de Stichting TIF. Sinds 1984 was Jos Scheerboom als docent verbonden aan het ROC Midden Nederland, het huidige Wellant College, in Houten. Naast biologie doceert hij o.m. wis- en natuurkunde en aquacultuur.

7

Een van zijn studenten maakte hem er in 2004 op attent dat in Indonesië al iemand begonnen was om zijn theorie, en met succes, in praktijk te brengen

.

Cees Baaij met een van zijn ca 80 „klanten“ en een mooie Tilapia vis.

Cees heeft gedurende zijn loopbaan o.m. een opleiding gevolgd voor kok.

8

Als leider van een restaurant in Nederland was hij bekend met alle eisen die gesteld worden aan keukens en de daarbij behorende hygiënische voorwaarden. Hij is op dat gebied dan ook een wat je noemt een geclassificeerd en “gecertificeerd” manager.

In die periode heeft hij ook, via een persoonlijke relatie op het eerdergenoemde Wellantcollege lessen visteelt gevolgd. Hij leende gewoon de boeken en dictaten van een vriend en zodoende heeft hij zich ingewerkt en extra voorbereid op zijn verdere levensloop in Indonesië. Als geboren burger van Cimahi is hij extra gemotiveerd om de bevolking in die regio van zijn kennis en kunde te laten meeprofiteren. En dat heeft hij meer dan waar kunnen maken. Dhr. Scheerboom besloot, nadat hij die informatie over Cees had gekregen, hem te bezoeken en vertrok naar Klaten op Java, in de buurt van Yogjakarta, om een en ander eens te bezichtigen.